Op kamers

En ineens is het zover; van een klein dorpje in Limburg woon ik ineens in de bruisende studentenstad Breda. Ineens wordt er niet meer voor mij gekookt of gewassen maar moet ik het allemaal zelf regelen. Niemand die mij wakker maakt als ik mij verslaap. Niemand die mij even van het station komt halen met de auto en al helemaal niemand die mijn rommel opruimt als ik er een bende van maak. Ik vind het toch wel een beetje eng, wat nou als het niet bevalt? Als ik mijn eten laat aanbranden? Of nog erger, als ik mijn vrienden ga missen waarvan de meesten nog thuis wonen?

Elisabeth van DijkGelukkig was het helemaal niet zo eng, het is juist hartstikke leuk hier in Breda! Ineens kun je bijna zeven dagen per week gaan stappen, in plaats van die ene zaterdagavond. Winkels zijn langer en vaker open en er zijn er ook gewoon veel meer. De mensen die ik heb leren kennen zijn erg aardig, het stappen hier is veel leuker en mijn vrienden van thuis zie ik nog vaak genoeg. Dankzij de Brabantse gezelligheid ben ik mij snel thuis gaan voelen hier. Het scheelt ook wel dat op NHTV de meeste studenten in hun eerste jaar al op kamers gaan. Zo sta je toch niet helemaal in je eentje. Sterker nog: sinds ik hier woon, nu iets meer dan een jaar, ben ik amper nog alleen geweest! Er is altijd wel een vriendin of klasgenootje die je uitnodigt voor het eten, een feestje of een borrel. Ook in het opruimen, koken en wassen ben ik zowaar een expert geworden, op enkele uitzonderingen na. Ik blijf tenslotte een student!

 

Elisabeth van Dijk, tweedejaarsstudent ITTI (International Tourism and Travel industries, een specialisatie van International Tourism Management)

Lees alle blogs van Elisabeth

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *